7 سپتامبر 2024 - یک مطالعه ی جدید نشان داده است که خطر مرگ و میر بیماران دیابتی که دچار اختلالات تنفسی خواب هستند، بیشتر است.

این مطالعه که در مجله Clinical Sleep Medicine منتشر شده است، یافته‌های هشداردهنده‌ای را در مورد تأثیر اختلال تنفسی در خواب(SDB)  بر بیماران مبتلا به دیابت، ارائه داد. بطوری که اختلال تنفسی در خواب با افزایش قابل توجه خطر مرگ و میر مرتبط با این بیماری همراه است. این تحقیق نشان داد که نرخ مرگ و میر ناشی از همه علل در افراد مبتلا به دیابت که از اشکال متوسط ​​تا شدید اختلال تنفسی در خواب رنج می‌برند، افزایش می یابد که بر نیاز حیاتی به مدیریت مؤثر این جنبه ی اغلب نادیده گرفته شده ی مراقبت از دیابت، تأکید می‌کند.

محققان کشف کردند که سطوح پایین اشباع اکسیژن (زیر 91.4٪) به طور قابل توجهی با خطرات بالاتر مرگ و میر ناشی از همه علل و مرگ و میر قلبی عروقی، با نسبت های خطر تعدیل شده (aHR) به ترتیب 1.52 و 1.44 مرتبط است. در مقابل، شاخص بالاتر آپنه-هیپوپنه و شاخص بالاتر اشباع نشدن اکسیژن (به ترتیب بیش از 31 و 13.3) با افزایش خطر مرگ و میر ناشی از همه علل مرتبط است که با نسبت خطر تعدیل شده ی 1.58 منعکس می شود.

اختلال تنفسی در خواب طیفی از شرایطی را در بر می گیرد که الگوهای تنفس طبیعی را در طول خواب مختل می کند، از جمله آپنه انسدادی خواب (OSA). اختلال تنفسی در خواب (SDB) اغلب در کنار دیابت ملیتوس (DM) رخ می دهد، اما اطلاعات زیادی در مورد اینکه چگونه SDB بر میزان مرگ و میر در افراد مبتلا به دیابت تأثیر می گذارد، وجود ندارد. با توجه به این موضوع، دکتر تئودورا ویچوا، و همکارانش از گروه پاتوفیزیولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه چارلز در پراگ- جمهوری چک، با هدف ارزیابی تاثیر متغیرهای SDB و دیابت قندیبر بیماری‌های قلبی عروقی (CVD)، و مرگ و میر ناشی از همه علل، و مرگ و میر مرتبط با CVD، این مطالعه را انجام دادند.

برای این منظور، محققان داده‌های حاصل از مطالعه ی Sleep Heart Health را تجزیه و تحلیل کردند، یک مطالعه مشاهده‌ای آینده‌نگر چند مرکزی که شامل 5780 بیمار با سوابق پلی‌سومنوگرافی و مرگ‌ومیر بود، که از میان آنها 453 بیمار به دیابت مبتلا بودند. تحلیل بقا و مدل‌های رگرسیون خطر متناسب برای تعیین نسبت‌های خطر تعدیل‌شده (aHR) برای مرگ ‌و میر استفاده شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  در بیماران مبتلا بهدیابت قندی با میانگین SpO2 بیش از91.4 درصد در مقایسه با بیمارانی باSpO2  کمتر از این مقدار، خطر مرگ ناشی از همه علل (aHR 0.52) ومرگ و میر مرتبط با بیماری های قلبی عروقی (aHR 0.44) به طور قابل توجهی کمتر بود.

•  شاخص آپنه-هیپوپنه بیش از 31 و شاخص اشباع نشدن اکسیژن بیش از 13.3با افزایش مرگ و میر ناشی از همه علل در شرکت کنندگان مبتلا به دیابت که تحت درمان بودند، همراه بود( aHR به ترتیب 1.58 و 1.58).

•  کارآیی خواب و نسبت خواب با حرکت سریع چشم (REM) هیچ تاثیری بر مرگ و میر در بیماران مبتلا به دیابت نداشت، و بنابراین به طور قابل توجهی با افراد بدون دیابت متفاوت بود، چرا که در افراد بدون دیابت، کارایی خواب کمتر از 81.4، یاREM  کمتر از 14.9، با افزایش مرگ و میر ناشی از همه علل مرتبط بود(aHR به ترتیب 1.77 و 1.78)

محققان نوشتند: «یافته‌های این مطالعه نیاز فوری به آگاهی بیشتر و مدیریت پیشگیرانه در مورد اختلال تنفسی در خواب را در بیماران مبتلا به دیابت تقویت می‌کند».

آنها نتیجه گیری کردند که «با رسیدگی به این جنبه ی حیاتی از سلامت بیمار، متخصصان پزشکی می توانند به میزان قابل توجهی بر میزان بقا و کیفیت زندگی افرادی که تحت تأثیر دیابت و اختلالات تنفسی مرتبط با خواب هستند، تأثیر بگذارند».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/sleep-disordered-breathing-raises-mortality-risk-for-patients-with-diabetes-suggests-study-134438